Aantal risicovolle zwangerschappen verdubbeld

Bevalling bij dikke vrouw gevaarlijker

Geen betrouwbare echo van foetus

door Marjolein van der Gaag

AMSTERDAM, zondag

Het aantal risicovolle zwangerschappen in Nederland is de afgelopen jaren fors gestegen doordat steeds meer zwangere vrouwen kampen met ernstig overgewicht. Volgens de Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie (NVOG) is het aantal zwangere vrouwen dat veel te dik is de afgelopen tien tot vijftien jaar zeker verdubbeld.
        Voorzitter prof. dr. J. Nijhuis adviseert extreem dikke vrouwen met een kinderwens dan ook eerst af te vallen alvorens pogingen te ondernemen zwanger te worden. „Dat is veel beter voor het welzijn van zowel de baby als de moeder.”
       Inmiddels vinden in ons land dagelijks bevallingen plaats waarbij de moeder meer dan 120 kilo weegt. Volgens Nijhuis is het risico dat er bij deze groep iets misgaat vele malen groter dan bij zwangere vrouwen met een gezond gewicht. Uit onderzoek blijkt dat in ons land per duizend baby’s er 7,4 voor de geboorte overlijden. Hoe vaak hier een verband ligt met fors overgewicht bij de moeder is echter niet onderzocht.
              „Maar er doen zich echt tal van problemen voor bij deze groep”, verzucht de NVOG-voorzitter. „Het begint er al mee dat we geen betrouwbare echo kunnen maken om de groei van de foetus in de gaten te houden. Dat lukt door de omvang van deze vrouwen gewoonweg niet. Maar dat houdt dus ook in dat we niet goed kunnen zien of er aangeboren afwijkingen zijn, zoals een open ruggetje.”

Hij wijst er verder op dat veel te dikke vrouwen vaak kampen met een hoge bloeddruk, wat zwangerschapsvergiftiging kan veroorzaken. „Maar bij mensen met ernstig overgewicht is het ook weer heel lastig m een betrouwbare bloeddrukmeting te doen.”
       Een ander probleem is de vergrote kans op zwangerschapsdiabetes, wat veelal zorgt voor heel forse baby’s. „Maar die grootte kunnen we dus niet goed vaststellen doordat een echo niet goed mogelijk is”, vertelt de gynaecoloog van het Academisch Ziekenhuis Maastricht.
       Aan de bevalling kleven vervolgens ook allerlei risico’s. Zo is het zetten van een ruggenprik veel moeilijker, kunnen veel operatietafels en verlosbedden het gewicht van de moeder niet aan en vormen te dikke benen een risico voor een natuurlijke bevalling omdat de gynaecoloog geen ’werkruimte’ heeft.
       „Dat is een reden waarom ik in zo’n situatie afzie van een vaginale bevalling”, zegt Nijhuis. „Als een kind erg groot blijkt te zijn, ontstaan er echt problemen. Zo is er het risico dat de schouder van de baby achter het schaambeen blijft hangen, de schouderdystocie. Omdat het kind om te overleven er toch binnen drie minuten uit moet zijn nadat het hoofd geboren is, bestaat de kans op beschadiging door schouderdystocie waardoor er een verlamde arm kan ontstaan.”

Bron telegraaf